Zbigniew Bleszyński      "Tuan Bles"

Tresć ABC GLOBETROTERA ksiażki napisanej przez Małgorzatę Sawicką, stanowią reportaże z jej programu "ABC Globtrotera" emitowane przez Radio Lublin raz w tygodniu by przybliżyć Polakom kultury świata. Małgorzata Sawicka przemierzyła niemal cały świat. W październiku 1999 odwiedziła Indonezję oraz hotel Bukit Indah, którego właścicielem był wówczas Zbigniew Bleszyński.
Oto rozdział z ksiażki ABC GLOBETROTERA zatytułowany "BUKIT INDAH" opowiadający o nim i o jego hotelu. Tłumaczenie na język indonezyjski - Natalia Sintadewi.

polski
bahasa indonesia

BUKIT INDAH – czyli Piękny Szczyt to nazwa luksusowego hotelu należącego do naszego rodaka Zbigniewa Bleszyńskiego, który mieszka w Indonezji od półwiecza, bo jako bardzo młody człowiek zszedł w 1950 roku w Holandii z polskiego statku i wkrótce potem osiedlił się w Dżakarcie. Miarą jego sukcesu na emigracji  jest właśnie Bukit Indah, hotel pełen luster, złoconych ornamentów, czerwieni dywanów, obfitych kaskad sztucznych kwiatów i trofeów myśliwskich.

Przyjeżdżają tam na konferencje  najznamienitsze osobistości życia politycznego w Indonezji oraz bawi się i wypoczywa tamtejsza śmietanka towarzyska. Należą do niej  zresztą  jego dzieci, zwłaszcza piękna córka Tamara, rozchwytywana kiedyś modelka, o której karierę osobiście dbał syn byłego prezydenta Suharto. Zamężna dziś i ustabilizowana jako Executive Public Relations czyli szefowa od kontaktów z klientami jest dodatkowym magnesem przyciągającym gości poza wyszukanym komfortem hotelu i bajkową scenerią w jakiej  jest on położony, blisko stolicy Indonezji zresztą, bo zaledwie 70 km.  Bukit Indah  rozrastał się zwolna i przyjmował coraz więcej bogatych ludzi, którzy do tej oazy  chłodnej ciszy uciekali przed tropikalnym klimatem i zgiełkiem monstrualnie wielkiej Dżakarty, mającej ok. 9 milionów mieszkańców.

Pan Zbigniew Bleszyński, konsekwentnie realizuje strategię rozwoju swego hotelowego imperium od trzydziestu lat, gdy zupełnie przypadkowo wszedł w posiadanie tego kawałka urwiska przy przełęczy Puncak tuż przy drodze z Dżakarty do Bandung. Miał wtedy poza sobą kilka mniej lub bardziej udanych interesów, robił wędliny, założył firmę budowlaną, a potem prowadził luksusową restaurację, która świetnie prosperowała. Miała klimatyzację (pod koniec lat sześćdziesiątych pierwszą w Dżakarcie), wykwintną z założenia kontynentalną kuchnię, a kucharz był najpierw ze Szwajcarii, a potem z Niemiec. Przez 9 miesięcy bawił tam gości śpiewak z Włoch, tam też pojawiły się pierwsze w Indonezji maszyny do grania, które pan Zbigniew sprowadził z Australii. Restauracja była tak popularna, że stoliki rezerwowano z trzydniowym wyprzedzeniem. Któregoś wieczora podpiwszy nieco spotkał przy barze Holendra, który właśnie wyjeżdżał do ojczyzny i jak najszybciej chciał sprzedać posiadłość w górach. Kupił ją w ciemno, i dopiero po czterech miesiącach pojechał zobaczyć co też nabył.

W małym domku postanowił urządzić restaurację i wynajmować dwa pokoje. Ale miejsce stało się tak popularne, że ludzie kłócili się o miejsca. Dobudował kilka pokoi, potem znowu dobudował, potem znowu i w chwili, gdy ja odwiedziłam Bukit Indah do wynajęcia było już 125 pokoi, 6 sal konferencyjnych, restauracja i bar Safari, gdzie poza myśliwskimi trofeami było powieszone  zdjęcie pana Bleszyńskiego i jego dwu urodziwych córek.  Wszyscy w myśliwskich strojach, ze strzelbami na polowaniu. A na zboczu przepaści trwała budowa następnych 35 pokoi oraz wielkiej sali konferencyjnej na 500 osób.

Czemu pan Zbigniew zawdzięcza swoje powodzenie? Jego zdaniem fantazji, zaradności, odwadze, temu, że nie korzysta z pożyczek i doświadczeniu w budownictwie.  Bo wszystko projektuje sam, osobiście także nadzoruje budowę. I przez te lata nabył w budowie takiej wprawy, że mógłby – i miałam wrażenie, że nie  żartuje - wybudować most między Jawą i Sumatrą.

Jest dumny ze swego dzieła, co widać na ulotce reklamującej hotel.  Umieszczone jest tam  poza budynkiem na tle gór, luksusowymi wnętrzami, basenem i fotografią pięknej Tamary jego zdjęcie przedstawiające pełnego godności starszego pana z goździkiem w klapie garnituru. Pod nim umieszczony jest podpis: dyrektor generalny – właściciel. A przy nazwie hotelu widnieje całkiem zręczny slogan  „Hotel Bukit Indah – wysoki poziom na wysokim szczycie”.

BUKIT INDAH – artinya bukit yang indah adalah nama sebuah hotel mewah milik seorang yang berkebangsaan Polandia, Zbigniew Bleszyński, yang tinggal di Indonesia sejak separuh abad yang lalu. Pada waktu muda ia turun dari kapal Polandia yang berlabuh di Belanda pada tahun 1950 sampai pada akhirnya tidak lama kemudian menetap di Jakarta. Ukuran keberhasilannya beremigrasi adalah Bukit Indah, hotel penuh dengan cermin, ornamen-ornamen berlapis emas, permadani-permadani merah, banyak air terjun kecil, bunga tiruan dan piala berburu.

Yang datang ke sana dalam rangka konferensi adalah orang-orang yang berkecimpung dalam bidang politik di Indonesia, juga masyarakat daerah tersebut yang bersenang-senang serta beristirahat. Tentu saja anak-anaknya pula, Tamara putrinya yang cantik, mantan model yang dikagumi, yang karirnya didukung oleh putra mantan presiden Suharto. Sekarang sudah menikah dan diangkat sebagai Executive Public Relations, yaitu pimpinan bidang hubungan dengan relasi, merupakan daya tarik tambahan bagi tamu, selain kenyamanan hotel dan suasana dongeng yang ditimbulkan oleh letak hotel itu sendiri. Terletak dekat ibukota Indonesia, berjarak 70 km. Bukit Indah berkembang perlahan dan menerima semakin banyak tamu berada yang melarikan diri ke tempat tenang yang sejuk itu, dari iklim tropik dan hiruk pikuk Jakarta yang besar, berpenduduk sekitar 9 juta orang.

Tuan Zbigniew Bleszyński secara konsekwen merealisasikan strategi pengembangan kerajaan hotelnya sejak 30 tahun yang lalu, ketika secara kebetulan menjadi pemilik sebidang tanah di daerah Puncak, persis di pinggir jalan dari Jakarta ke Bandung. Pada saat itu ia memiliki sejumlah usaha lain yang sudah berhasil; pengolahan daging, mendirikan perusahaan yang bergerak di bidang bangunan, kemudian menjalankan sebuah rumah makan  mewah, yang mempunyai prospek yang sangat bagus. Memiliki pendingin ruangan (akhir tahun 60-an pertama di Jakarta), menu kontinental, juru masaknya dari Swiss, kemudian dari Jerman. Selama 9 bulan tamu dihibur oleh penyanyi dari Italia, ada pula mesin permainan ketangkasan yang saat itu merupakan pertama di Indonesia, yang didatangkan dari Australia oleh Tuan Zbigniew. Rumah makan itu sedemikian terkenalnya, sampai dibutuhkan 3 hari sebelumnya untuk pemesanan tempat. Suatu malam, ia mendapatkan tawaran, ia bertemu dengan seorang Belanda di bar, yang akan kembali ke tanah kelahirannya dan sesegera mungkin ingin  menjual tanah miliknya di daerah pegunungan... Dibelinya tanpa melihat terlebih dahulu, dan 4 bulan kemudian baru dikunjunginya, apa yang telah dilakukannya.

Di rumah yang kecil diputuskannya membuat rumah makan dan menyewakan 2 buah kamar. Tetapi kemudian tempat tersebut menjadi sangat terkenal sehingga orang bertikai memperebutkan tempat. Ditambahnya beberapa buah kamar, kemudian ditambahnya lagi, bertambah lagi dan pada saat saya mengunjungi Bukit Indah, terdapat 125 kamar yang disewakan, 6 ruang konferensi, rumah makan dan bar Safari, dimana di belakang deretan piala hasil berburu, tergantung potret Tuan Bleszyński beserta 2 putrinya yang cantik. Kesemuanya berpakaian kulit, menyandang senapan dalam acara berburu. Dan di dataran rendah sebelahnya berlangsung pembangunan 35 kamar berikutnya serta aula besar untuk konferensi dengan kapasitas 500 orang.

Mengapa Tuan Zbigniew bangga akan keberhasilannya? Menurutnya; angan-angan, kesabaran, keberanian, tidak pernah berhutang dan pengalaman dalam bidang konstruksi. Karena semuanya dirancangnya sendiri, juga pengawasan pengerjaan juga dilakukan olehnya. Setelah sekian tahun pengalaman di bidang bangunan – dapat dikatakan, dan menurut saya, ini bukan gurauan – ia akan dapat membangun jembatan antara Jawa dan Sumatera.

Kebanggaan  akan karyanya, terlihat dari papan yang mengiklankan hotelnya. Diletakkan di bagian belakang bangunan hotelnya, dengan latar belakang pegunungan, menampilkan kemewahan interior, kolam renang dan potret dirinya, hasil karya Tamara yang cantik, menampakkan kesabaran seorang yang berumur dengan bunga melati yang tersemat di kelopak jasnya. Di bawahnya tertulis: direktur umum – pemilik. Di dekat nama hotel tertulis ,,Hotel Bukit Indah – taraf hidup yang tinggi di atas bukit yang tinggi.”

Diterjemahkan oleh Natalia Sintadewi

webmaster Beata Mirecka-Jakubowska, design Radosław Janicki copyright © 2009-2010